FRB243226101_PZ_3006.pdf
- extracted text
-
Moussurs aveque grand respèt o tous vous salude
Moussur vous damande bien pardou
Si uno paubro bétio coumo iou
Per ma rima auze vous damanda un plaçou,
Auve souvint dire que votro bounta eigalo votro sagesso
Aussi vene vers vous oveque grando confienço.
Moussur ne crese bri m’alignâ a degun
Car eipia ou prumié eichalou
Me vese rudelâ coumo un paubrè boudufou
Souladomen aïme moun païs per dessur tout.
Chantein ènsemblè Périgord, fî dou Pètrocorien,
Au brave païs de Dourdougno, tant que viuren te chantarèn
Mémo au delaï de la toumbo segur toujours t’aimoren.
Parto d'une pito Eiroundélo
Dizo me ma pîto laizièro
Parque a tu abandouna toun ni.
Tous lous ans venias si fiero
Per tous chants eigaià lou païs.
Attende toujours toun arribado,
Vene a ma granzo zous ma teulado
Au beu soulei te veiraï eibarbî,
Si mo fenêtro ei barrado courrirai la drubî.
Yo lountem que Ram pan e Paqueis soun passas
Tu la mio pîto nè tourna pas.
T’aurio iou fai de la peino l'an passa
Moun Diu sente deija l’einouei mè trapa.
Quand sur ma tanin bnueitousn
Routavo m« soupo per fî de frejî,
Li fasîa tonmba dè la païllo, dè la pousso,
Prè tu sjanven me fachi.
En venî de foueire ou de sejâ,
Ou be tout binâ, ero fatigua.
Lou sei sur moun paillassou m’eitendio
Au soun de toun gazouillis m’endurmio.
DÉSESPOIR
D'Eicornobiau a la Boueissi'ero,
Mo voit rouchenouso faï ma retrundi
Ouro soulo sur la terro,
T'en preze, moun Diu, faï me mourî.
Vivo la Mounjetas dou Périgord
La gen dou Périgord adoren la scienço,
Soun tous musiciens-ou meitreis de danso,
Qui que ne poden pas d'instrumens achatâ,
Dins lurs varjiés fan venî dè las mounjetas.
Prejeiro Patoiso
Vous j’en preje, mon Diu, passa me lou riu,
Pas lou pus grand ma lou pus viu,
Si dans ma jounesso ero ta fiero,
Malurousadamen trop lègiéro,
Dins quauque gaulhassou si mous pes van glissâ
Au rai dè votre soulei vene mè séchâ.
Dins notro vieiho Cita Pèrigourdino
Jour de fieiro de Saint-Memoris
Sur la plaças Mountègno, Bujau, Franchovillo,
Ante se permèno la Jounesso crano e si bèlo,
Ante lous marchands e fierous toujours noumbroux
Pialhen be tous coumo dous àuchous.
Uno merino, vielho ma drecho coumo fuillio,
Accoumpagnavo sa pito filho
Gento coumo 'n’o flour, gaïo coumo cigalo,
Toutas douas s'arreiteren per eipiâ lo dentelo.
La jouno drôlo
Moussur, quand qu’ei lou meitre,
Qu’ei ma trei sous charmanto doumeiselo,
Ma per vous que se tant belo
Co siro treis poutous per meitre.
Vour damande perdou
Moussur, ei co bien vrai que se ta generou.
Vous en preje a queou prix boutâ n’en prou,
Ma grando mai jou paioro tout.
Entendî un jour à sous gouiassous
Une meirino que lur fasio lo leiçou
A Chancelado, ’no vièlho fènno vènèrablo
A sous gouias lur fasio la mouralo.
Droleis qu’ei de la rasou que nai la coussinsso,
Coumo de l'orgueil, l’égoïsme n’en seurt la bétiso.
Dias uno èitelo pèr votre èizèmplè
En crubî dè votro alo lous pus feibleis.
Sègur
«T> èntaou sirè eimas de tous
E surtout gardarei votro meitrezo chas vous.
Mous droulichous, sires la flamo dou fougierou,
E aussi lou lucodi dou chalèiou,
Veiré que famillo vesis vous respétorons tous.
Toujours dins notre viei Périgord
Au pitit vilage dou Bournaï
Un eibarbi e gentilhou gouiassou,
Aveque soun viei grand paï
Tous dous gardaven lous dindous.
Peiri,,aimi tant te veire rire,
Sabèi que iou t’aime tant,
Dijo me pèrquè ouve dire
Qu'éra ta crane a vint ans.
Auro ta figuro rissoulado,
Toun cou coumo queou dindou.
Aipio dirian ’no poulo moulhado
T’en va beissa coum’ un paubre grapaudou
La beuta qu’ei uno planto
Que lou chau printems flurî,
L’eitiu deichesso quelo jento planto
L’autouno e l'hiver la fan péri.
Jantou, moun brave pitit drôle,
La pus durablo beuta,
Qu’ei d’esse sage e sobre
Toun espri gardoro la liberta.
Dons vilageis de La Cropto e Marsaneix,
Qu’a pus près tout lou moundè counei,
Treis jaus se boutèren en têto de se civilisa,
Per co lur foulio un guide per vouiajâ.
Après s’être bien eimeras dins t’un gaulhia,
Fagueren ouvî lurs gais Cacaracas.
Se disseren, Périgueux, notro capitalo fau visita,
Se bouteren a chantâ vivo la liberca.
Lou cadè :
Droleis, crese bounadomen que qu’ei plasent
D’avei toujours lou meitre sur lous reins.
Dou rnati ou sei auve, tuâ queou jau,
E lous droulichous lou minjoron per Carnavar.
Lou pus jaunè :
N’iren dins la ruo dou Sarmen, dissè lou jounilhou,
Beuren lou vi blanc, minjaren lous tourtillous,
E coumo lou meitre faran petâ lou bè,
Dimen, ero sadou, n’aurio pas dit favo quand vengue.
L'eina :
Droleis, m’ei deivî que qu’ei bri pruden
Soulèis traversa lous boueis, n’autreis bravo gen.
Si voulé faren passa la caisso
Queu que nous accoumpagnora li dounoren recoumpenso
Un groulau dè renard se présente,
Moussurs, avèque ounour vous salude.
Segur poudia pas miei toumba qu'avèque iou,
Sei inteligen, couneisse ma carto sur mous arpierous.
Lou jounilhou, iou lou sègue.
Lou sègoun fugue un baboulhi de moutou,
Lou codé lou segue e sei urous.
Aime quel ome, me parei eimable e doux.
Un chè se présenté per lous pus viei,
A disse, avèque tu n’ai pau dè ré.
En entran dins lou bouei vésè lous poutous
Dou jounilhou, que lou traitre renard avio minja.
Plus loun, las plumas dau codé e lo peu dou moutou
Qu’un loup dins sa fourré avio minjâ.
Jounesso, quan quitaré la classo, souvèné vous
De votreis meitreis e de lurs bounas leiçous.
Fugiré lous flatours que sè risens de vous,
Lous moutous emporis poden ré per is, enquèro moins per
, vous.
Mous droleis segré dous camaradas inteligens
Que saben ou mau virâ las dens.
En ségrè votre charni dret gardoré la raço,
L’amo onneto e fiéro pouré eipiâ en faço.
Lou poutou perdu e retrouba
Air : fTfazsso te mountagno)
I
En sur de la Boueissiéro, eitan gouiassous,
Coumo las bargiéras gardavo lous moutous,
Dedins las faugiéras fasian lous rudelous,
Ai-las m'en souvène, eran plo urous.
II
Eimavo 'no brunéto ous zeurs de velours,
La boucho si mignonneto qu’uno gento flour.
Ero sajo e douço comm 'un agnelou,
Fer eilo me bouravo coum' un chenatou.
REFRAIN
Iou l'eimavo,
Eilo m’eimavo,
Nous eimaven tous dous,
Quante nous eipiaven
Eren bien urous.
Si volei venî, ma touto pito, dins moun batelou,
Sur Visio tranquilo, libreis coumo lous ouselous,
Te chantarai ma pito, la chansou de l'amour,
T’aime gento mïo, t’eimorai toujours.
REFRAIN
Ou louei l’eico répéto t’aime mai que jamais,
T’aime ma lo mio mïo, toujours t’eimorai.
IV
Avio vint ans, l’âge de la foulio,
Malurousamen qu’ei aussi lou de la bêtiso.
Coumprengui plo, anî un pau trop loin,
E ma gento mïo me vire las dens.
V
La Mariçou,
Ei co bien tu, moun brave Julou,
Que san parla de maridage volei un poutou,
Ma meirino qu’aimo la jounesso sajo,
Jou me repeto tous lous jours
Qu’uno drouleto gento e sajo,
Se fano noumas ou fio de l’amour.
REFRAIN
Droleis de moun vilage plagne me sei molurou,
Aï perdu ma mïo la gento Mariçou.
VI
Quan partiguî per soudar ani li damandâ pardou,
Me disse se un eissoulen counta pus sur iou.
Eipiâs droleis avio la têto facho coum’ un paubre perdu
M'ero deivî que moun amo s’enlugio loun de iou.
VII
Arribî ou régimen ero trafou avio pardu la rasou,
Quante me bilhaven prenio mo vesto per mous débas.
E dins mas joras de culotas enfilavo mous bras.
Enquero miei p enio moun képi,
Gouias devinâ, per un toupi.
REFRAIN
Si la foulio ne fai pas mourî,
Ai-las la bêtiso nous fai pla sufrî.
VIII
Quand Ion mati lous chefeis credaven coumo dous oucbous
Présentez arme, la boutavo sur lou cou,
Quand me disian halte, courio coum' un fou.
REFRAIN
Droleis sei iou bétio, ai pardu la rasou,
M’ei deivis que moun amo s'enfiu loun dè ïou.
IX
Dins mas ourelhas ouvio toujours retrundi
Quel ase, quel idiot, en Africo à Biribi.
Ma serpen que qu’ei queau païs,
Iou que cragné tant la fré que vau devenî.
REFRAIN
Adiu moun brave Périgord, loun de tu m’en vau na,
M'envoien en Africo segur tournarai pas.
X
Ma coulobre sente moun paubre estoumâ
Se deiblaujâ coumo un eichaveu de coutou,
Tout siau, auve me semblo parlé Mariçou.
Droleis, o vint ans eima surtout voulèta.
Si t ouba uno drolo sajo foudro lo respéta.
lou, coum ’un ase ai pardu mo Moriçou,
M’envoyen en Africo cossa lous coliouzous.
Le Capitaine
Femme, je vous p ie, où allez vous,
Sans permission on ne pénètre pas chez nous.
La Mariçou
Moussur, torné cop sec, vau veire un soudar savé vous,
Ai ouvi diré qu'envouiaven en Africo moun paubre Julou.
Le Capitaine
Des ânes de Marsaneix, ces femmes sont de race.
La Mariçou
Moussur, saubré que dous Pétrocoriens davalen de raço,
De quelo fiéro gens qu’a bri pau qu’aipio en facio.
Le Capitaine à un soldat
Accompagnez cette femme !
La Mariçou
Juste ciau ei co tu moun paubre Julou
Que per m’avei manqua de respect a pardu la rasou.
Moun brave drôle te pardoune, t’aimoraï toujours,
Voulia un poutou à la plaço fai m'en vite dous.
Julou
Ei co que iou raibé ma bruno ei a iou,
Doumo a l’eigleiso nous maridorens tous dous,
Sur l’Islo, ma mïo, tournaren peichâ lous gardeichous,
Laissaren parlâ ta meirino davan sous tisous.
REFRAIN
Ah ! mo bravo Dourdougno, pais dous amouroux,
la ma chas tu qu’un trobo bounta e pardou.
Un zeur eiventa
O Périgueux, ton vieillo Cita,
Uno touto jauno drolo,
Si lougièro qu’uno parpoliolo,
Cha l'Oculisté fugué tuta,
Moussur, aï maù a un zeur,
Fosion lou fei I’autré jour.
Lou vent bufavo talomen pas,
Qué dempeï li vésè pas.
Lou médéci ovéqué ploseï l'eïpîavo
Ovio seize ans, éro si bravo.
Mo pito, parqué tu puras.
Par un bourizou ? Vaou lou tira.
L’opératiu fasso e bien réussido,
Moussur, qu’on qu’eï, auro seï gorido.
Par vous qu’eï ma uno pistolo,
Par vous charmanto e gento drolo.
Quiaque, par move: débouriza un zeur
Ma sarpen qué moria vous preï
Si movia deïbouriza lous treis,
Mo pito quo sirio eïta a l’œil.
”'■’3 !
3
USB
Fait partie de Poésies patoises en vers libres et pièce récréative avec chant, castagnettes et musique
